Archief van
Tag: Amersfoort

Midlifecrisis op een longboard

Midlifecrisis op een longboard

Enkele maanden terug ontstond bij mij het idee om eens te gaan longboarden. Als je de randvoorwaarden bekijkt lijkt dit in eerste instantie niet het meest slimme idee in mijn leven, met volle vaart op een soort verlengd skateboard over de straten knallen lijkt vragen om ongelukken. Ook thuis werd mijn longboard plan niet direct met open armen ontvangen… er volgde een soort blik van “daar hebben we Ron weer met een idioot sport idee”.

Langzaamaan begin ik mijzelf ook af te vragen of al die sport ideetjes niet mijn soort van “midlifecrisis” zijn. Ik kan mij nog als de dag van gisteren herinneren dat mijn eigen vader met een knalrode sport Volvo thuis kwam… mijn broer en ik benoemde dit toch ook echt als een midlifecrisis. Maar goed ik ga er maar vanuit dat iedere man een andere uiting heeft bij het begrip midlifecrisis. Toch lijkt ondertussen alles wat met een board te maken heeft al een decennium een groot succes bij mij te zijn; snowboard, SUP board en dan zou je toch denken dat het longboard ook op zijn minst een kansje moet krijgen.

Mij beseffend dat ik volgens de statistieken veel te oud ben voor longboarden (ik zie hier de twintigers door de stad gaan) besloot ik onlangs mijn eerste les te reserveren.  Bij het boeken was mij de locatie waar het in Amersfoort plaats ging vinden nog niet direct bekent, ik hoopte vooral op een plaats met weinig mensen zodat bij een directe kennismaking van mijn gezicht met het asfalt er geen hard gelach zou volgen. Mijn instructrice (Sarada) informeerde mij dat we naar de wagenwerkplaats in Amersfoort zouden gaan.  Voor mij onbekend terrein maar samen fietste we er op een frisse maar droge vrijdagochtend heen. De locatie was super! Even waande ik mij in vervlogen tijden; een oude werkplaats van de NS omgebouwd tot een inspirerende melange van cultuur, werk en horeca.  De historische NS gebouwen zijn omgeven door velen meters betonplaten en asfalt waardoor het al snel een ideale les locatie bleek (geen voorbij razende auto’s en geen fietsers).

Bij mijn eerste stepjes op het board voelde ik weer het oude enthousiasme van iets nieuws leren.  Het longboarden blijkt aardig wat overeenkomsten te hebben met het snowboarden en suppen. Balans is bij alle drie de kern van het verhaal waarbij je merkt dat je continue je buik en rugspieren traint (die spelen een essentiële rol bij het houden van een goede balans). Terwijl ik druk aan het oefenen ben filmt Sarada mij en geeft aan de hand van de filmpjes die ze maakt uitleg welke punten ik kan verbeteren.  Op het terrein komt er slechts eenmaal iemand langs die het niet na kan laten mij te vragen waarom ik dit in vredesnaam doe.  Ik probeer het uit te leggen als een soort innerlijke uitdaging naar steeds nieuwe dingen proberen omdat het mijn geest en lichaam jong houdt. Als ik er aan toe voeg dat er meer is in het leven dan werken loopt hij maar weer verder.

Na een uurtje zit mijn les erop en constateer ik tot mijn eigen verbazing dat ik er zonder schrammen van afgekomen ben en vooral enorm genoten heb. Moe maar voldaan neem ik afscheid van Sarada en fiets ik naar huis.  Slechts een weekje later tik ik via marktplaats een longboard op de kop (leve de hergebruik economie). Dat wordt deze zomer nog vele malen oefenen en zorgen dat toch een beetje die angst in mijn achterhoofd van rode vlekken op het asfalt weg gaat.

Ron