Archief van
Tag: outdoor

Welke van deze 10 dingen doe jij in de wachtrij van de skilift?

Welke van deze 10 dingen doe jij in de wachtrij van de skilift?

De afgelopen weken heeft het volop gesneeuwd in de Alpen. Dat betekent prachtige witte pistes en vooral veel wintersportplezier. De meeste wintersportgebieden zijn uitgestrekt en bieden volop ruimte voor alle wintersporters maar ja helaas zijn er wel echte topdrukte dagen waarbij er soms “gezellige” wachttijden kunnen ontstaan. Als je pech hebt kun je wel een kwartier of meer in een wachtrij moeten staan en dan bedenk jij (of je mede vakantiegangers) vanzelf wel iets om de tijd door te brengen. Sommige van deze tijdsbestedingen zijn natuurlijk prima maar anderen kunnen best irritant of zelfs ronduit vies zijn. Hierbij vast onze top tien van praktijkervaringen ;

1. Dekking zoeken voor de brokkenpiloot

Sta je nog aan het einde van de rij? Pas dan maar goed op! Je zal niet de eerste zijn die even omver geknald wordt door een skiër of snowboarder die nog niet goed kan remmen. Uitkijken dus want voor je het weet is er een domino rijtje van vallende wintersporters. Zou er al een vermelding zijn in het guinnessbook of records met het hoogste aantal omvallende skiërs bij een lift?

2.Tijd voor een peukie

Heb je net een uur gezond gesport dan is het wel weer even tijd om je longen te laten weten dat ze niet moeten wennen aan die frisse berglucht, tijd voor wat nicotine. Maar ja ben je nu net die wintersporter die echt komt voor de frisse berglucht dan kan zo een wandelende asbak naast je in de rij best irritant zijn.

3.Voordringen

De rij bij de lift lijkt soms net op de lift van je plaatselijke buurtsuper. Ook hier kunnen mensen zich zeer ongeduldig gedragen en dus maar voor gaan dringen; “hiep hoi” een paar minuten tijdwinst. Een pracht moment om even goed het uiterlijk/pak van de voordringer te onthouden en die later bij de afdaling eens even goed in een scherpe bocht te voorzien van een lading stuifsneeuw. (ski’s of je board goed schuin in de sneeuw door de bocht en een witte wolk is het resultaat!

4.Lekkere chickies/ hunks checken

Het grote voordeel van wintersport is misschien wel de kleding en het vaak zonnige weer. Met een licht gebruinde huid en een stoere of hippe outfit lijkt de wachtrij soms wel een banketbakkerij etalage met alleen lekkere hapjes. Maar wees gewaarschuwd; net als bij het gebakje kan de buitenkant soms lekkerder zijn dan de binnenkant.

5.Neus reinigen

Heerlijk die koude berglucht maar bij menigeen lijdt dit tot een loopneus of juist harde korsten. Als je toch even moet wachten is dit een prima moment om de boel even schoon te maken. Daar waar de een even netjes een zakdoek pakt gooit de ander zijn flats zo in de sneeuw naast je. Of nog viezer; neus snuiten in de handschoen en dan lekker in een sleeplift. Je zal maar de gene zijn die daarna dat specifiek sleepliftje met groene stukjes heeft.

6.Tekenen in de sneeuw met je ski stokken

De maagdelijk witte sneeuw is net een groot blanco vel papier. Sta je aan de zijkant van de rij dan is dit het ideale moment om je tekenvaardigheden verder te ontwikkelen. Mocht je in het midden van de menigte staan dan kun je het houden bij het traditionele gaatjes prikken in de sneeuw.

7.Outfits checken

Als je de wachtrij ziet als een mode show zul je je kostelijk vermaken. Is zo een mintgroene of knalroze jaren tachtig outfit stiekem niet heel leuk, juist omdat het zo fout is? Of misschien doe je juist wel inspiratie op als je iemand met een hippe outfit voor je ziet staan. Geniet van je momentje in de wachtrij; een modeshow met gratis toegang.

8.Even met je skistok op de helm van je maatje tikken

Bijna het standaard gedrag van een vrienden/vriendinnen groep op wintersport; stiekem even je maatje op de helm tikken met je ski stok en dan snel de andere kant op kijken. Irritant maar je moet wat doen om de tijd door te komen. Je kunt natuurlijk dit moment ook gebruiken om per ongeluk die lekker chick of hunk (zie punt 4) met je stok aan te raken, dan is het eerste contact vast gelegd.

9.Over je board of ski gaan

Als je pech hebt is het begin van de wachtrij acht personen breed om vervolgens te eindigen bij een stoeltjeslift voor twee personen. Dit betekent invoegen en dringen geblazen. Helaas zitten er altijd mensen bij die denken dat dit zo snel mogelijk gaat door gewoon lekker lomp de ski’s of board over jouw spullen heen te duwen…..en daar komen de krassen op je net nieuwe board of ski’s.

10.Meezingen met de après-ski hits

Bij menige skilift hoor je een muziekje en hoe gezellig is het dan om nog even lekker mee te blèren met een gezellig après-ski hit. Want wees eerlijk, zingt dat stemmetje in jouw hoofd niet al gelijk mee als hij “Atemlos durch die Nacht” hoort van “Helene Fischer” of “Ich bin wie du” van Marianne Rosenberg.

Alvast een hele fijne wintersport!

Midlifecrisis op een longboard

Midlifecrisis op een longboard

Enkele maanden terug ontstond bij mij het idee om eens te gaan longboarden. Als je de randvoorwaarden bekijkt lijkt dit in eerste instantie niet het meest slimme idee in mijn leven, met volle vaart op een soort verlengd skateboard over de straten knallen lijkt vragen om ongelukken. Ook thuis werd mijn longboard plan niet direct met open armen ontvangen… er volgde een soort blik van “daar hebben we Ron weer met een idioot sport idee”.

Langzaamaan begin ik mijzelf ook af te vragen of al die sport ideetjes niet mijn soort van “midlifecrisis” zijn. Ik kan mij nog als de dag van gisteren herinneren dat mijn eigen vader met een knalrode sport Volvo thuis kwam… mijn broer en ik benoemde dit toch ook echt als een midlifecrisis. Maar goed ik ga er maar vanuit dat iedere man een andere uiting heeft bij het begrip midlifecrisis. Toch lijkt ondertussen alles wat met een board te maken heeft al een decennium een groot succes bij mij te zijn; snowboard, SUP board en dan zou je toch denken dat het longboard ook op zijn minst een kansje moet krijgen.

Mij beseffend dat ik volgens de statistieken veel te oud ben voor longboarden (ik zie hier de twintigers door de stad gaan) besloot ik onlangs mijn eerste les te reserveren.  Bij het boeken was mij de locatie waar het in Amersfoort plaats ging vinden nog niet direct bekent, ik hoopte vooral op een plaats met weinig mensen zodat bij een directe kennismaking van mijn gezicht met het asfalt er geen hard gelach zou volgen. Mijn instructrice (Sarada) informeerde mij dat we naar de wagenwerkplaats in Amersfoort zouden gaan.  Voor mij onbekend terrein maar samen fietste we er op een frisse maar droge vrijdagochtend heen. De locatie was super! Even waande ik mij in vervlogen tijden; een oude werkplaats van de NS omgebouwd tot een inspirerende melange van cultuur, werk en horeca.  De historische NS gebouwen zijn omgeven door velen meters betonplaten en asfalt waardoor het al snel een ideale les locatie bleek (geen voorbij razende auto’s en geen fietsers).

Bij mijn eerste stepjes op het board voelde ik weer het oude enthousiasme van iets nieuws leren.  Het longboarden blijkt aardig wat overeenkomsten te hebben met het snowboarden en suppen. Balans is bij alle drie de kern van het verhaal waarbij je merkt dat je continue je buik en rugspieren traint (die spelen een essentiële rol bij het houden van een goede balans). Terwijl ik druk aan het oefenen ben filmt Sarada mij en geeft aan de hand van de filmpjes die ze maakt uitleg welke punten ik kan verbeteren.  Op het terrein komt er slechts eenmaal iemand langs die het niet na kan laten mij te vragen waarom ik dit in vredesnaam doe.  Ik probeer het uit te leggen als een soort innerlijke uitdaging naar steeds nieuwe dingen proberen omdat het mijn geest en lichaam jong houdt. Als ik er aan toe voeg dat er meer is in het leven dan werken loopt hij maar weer verder.

Na een uurtje zit mijn les erop en constateer ik tot mijn eigen verbazing dat ik er zonder schrammen van afgekomen ben en vooral enorm genoten heb. Moe maar voldaan neem ik afscheid van Sarada en fiets ik naar huis.  Slechts een weekje later tik ik via marktplaats een longboard op de kop (leve de hergebruik economie). Dat wordt deze zomer nog vele malen oefenen en zorgen dat toch een beetje die angst in mijn achterhoofd van rode vlekken op het asfalt weg gaat.

Ron